Mag het nog even winter zijn?

Niet dat ik daar zo hard op zit te wachten, op temperaturen die zwaar onder het nulpunt zakken, maar toch, dit voelt ook wat onnatuurlijk.

Ik startte dit naailesseizoen met het maken van een jasje voor Fien.

Het jasje is gelukkig al een tijdje klaar, maar het energiepeil dat dieper zat dan de hedendaagse temperaturen deed het schrijven van dit bericht uitstellen.

De prachtige wol vond ik bij In Den Beer, de bijpassende knoopjes bij Mertens.

Patroon: Burda 9501

Wol: In den Beer

Voering: matte lassé, In den Beer

blauwe voering: plaatselijke stoffenwinkel

KCWC: Wollige Klaas

Klaas ging nog steeds naar school met zijn zomerjas. Ik maakte mezelf wijs dat de mouwen kantje-boordje waren, maar eigenlijk waren ze gewoon te kort. En dat dunne jasje werd ook te koud ‘s morgens.
Onder het motto ‘Wat moet hij anders aan als het écht koud wordt?’ wou ik ‘m nog geen winterjas aandoen. Dus bleef er maar één optie over: een jas maken voor het tussenseizoen.

Een paar weken geleden kocht ik een mooie lap wol over van deze dame, toen al met een jas in mijn achterhoofd. En het patroon lonkte ook al langer: model S uit New York style Kids clothes.

Ik knipte maat 5/6 jaar voor mijn bijna 4-jarige. En ik knipte er nog royaal naadwaarde bij en verlengde het jasje met 5 cm omdat ik merkte dat het toch wat nipt ging zijn. Verder voerde ik het jasje met wattine en langharige fleece. Aan de mouwen voegde ik boordstof toe zodat er geen koude wind binnen kan.

Jasje op de groei

Toen ik al surfend de patronen van “C’est Dimanche” tegenkwam, maakte mijn hart een sprongetje. Zoveel moois! En vooral: zoveel moois voor jongens! Schoon jongensgerief blijft nog steeds moeilijker te vinden dan meisjesspul. Gelukkig zet zij met haar webwinkel weer een stapje in de goede richting.

“C’est Dimanche” bleek alleen bij de ontwerpers te verkrijgen. Dus haalde ik mijn beste Frans boven en bestelde meteen vier patronen: Glasgow, Palermo, de wondermooie Paris voor paspelpoes Nele en het jassenpatroon Sydney. Op dat laatste patroon werd ik verliefd na tal van mooie versies te zien en te pinnen op Pinterest.

Het sprak dus voor zich dat ik dat patroon bovenhaalde toen de jas van Klaas nogal kort van mouw begon te worden. Het werd mijn laatste naailesproject voor dit jaar.

Het patroon op zich is helemaal niet moeilijk. Maar ik wilde graag wat extra’tjes: gespen aan de mouwen, een afneembare kap en paspelzakken. Het is een erg breed model, dus werd het patroon aan beide kanten 4 cm versmald. Dat bleek nog niet voldoende.

Ik ben heel ruimdenkend in wat er allemaal kan voor jongens, maar met dit brede jasje leek Klaas toch wel echt een meisje. Tijdens een avondje Paspelpoezen, reikte Joke de oplossing aan. Ik maakte onderaan de voering terug los en stikte de platte plooi op de rug helemaal dicht. Voering terug eraan en resultaat: het jasje heel wat smaller.

Ik vind het perfect zo, ben er helemaal weg van. Alleen: als ik iets ‘op de groei’ wil maken, heb ik neiging om te overdrijven. Ook deze keer dus. Ik hoop op een warme zomer en een groeischeut tegen september.

De mooie Kokkastof komt van Vermiljoenshop. Daar kreeg ik perfect advies voor de kleur van de voering. Uit die stof maakte ik ook de paspel. En om het plaatje compleet te maken vond ik in exact dezelfde kleur knopen bij Julija’s. De bijpassende pleister komt van de plaatselijke apotheek.

Zo content dat ik ben!

Creatief met toile cirée

Toile cirée kan je afkuisen met een schotelvod, dus het moet vast ook tegen ‘t nat kunnen. Zou het dan ook kunnen dienen voor een regenjas, vroeg ik me af, ergens in het voorjaar van 2011.

Er werd héél erg bedenkelijk gekeken, toen ik mijn plannen op tafel gooide, maar ik zette door, as I am.

Petit Pan heeft immers prachtig tafelzeil. Ik vond deze hier.

Volledig gevoerd met zwarte katoen. En kijk eens naar die touwtjes.

En ik heb geluk. ‘t Kind kan haar armen nog bewegen!