Gingerbread

Toen de eerste foto’s van ‘Homemade mini couture’ verschenen, wist ik: “Die wil ik!”.

Mijn mede-paspelpoezen knoopten dat goed in hun oren. En toen we vlak na mijn verjaardag bijeen kwamen, kreeg ik van hen dit mooie boek cadeau. Ge kunt het maar treffen met uw naaimaatjes!

De goesting om meteen te beginnen, deed me naar een gemakkelijk project grijpen. Het werd het Gingerbread-hemdje. Een eenvoudig model zonder schouderpas of kraag met staander. Een ideaal hemdje als afwisseling met mijn favoriete Apple.

Het hemd is slank van snit en door de versteviging staat de kraag ook mooi. Het oogt wat minder gekleed dan het Applemodel. Ik denk dat ik het gemakkelijker uit de kast ga halen.

De stof is van Monaluna en vond ik lang geleden bij Vermiljoenshop. Op foto leek de stof intenser van kleur dan ze werkelijk is. Daardoor bleef ze lang in de kast liggen. Maar voor dit hemdje vind ik de vosjes perfect.

En Klaas gelukkig ook!

Auto’s

Wij zijn de hoodies hier nog niet beu. Ik maak ze graag en de jongens dragen ze graag.

Deze keer een echte knuffeltrui in prachtige spons van Metsola. Gekocht bij Koekepeertje. Ik was er meteen weg van en Klaas ook. Ik gebruikte opnieuw het patroon uit ‘stof voor durf-het-zelvers’.

Een boekentas voor Klaas

Net voor de kerstvakantie kwam Klaas thuis met een kapotte boekentas. De rits was stuk. Omdat de paspel ook al doorgesleten was, had ik geen zin om er een nieuwe rits in te zetten.
Een nieuwe boekentas zou ‘t worden!

Wie me beter kent, zou ‘Miss deadline’ geen slechte titel vinden. Ook deze keer deed ik die naam eer aan. De avond voor Klaas zijn verjaardag werkte ik tot 3 uur ‘s nachts door om het boekentasje af te hebben.

Gelukkig wist het kind dat te appreciëren!

De boekentas werd een vereenvoudigde versie van Thijs zijn boekentas. Eén groot vak, één vak vooraan en geen verstevigd schouderstuk.
Zoveel moeten die kleintjes toch niet meenemen. Het oranje retrostofke vond ik via Facebook.

Klaas is dol op het paardje!

Cadeautjes voor Australië (deel 1)

Ik heb een hele lieve vriendin die 9 jaar geleden naar Australië verhuisde. Een paar jaar eerder lagen we nog samen in een tent te fantaseren over de liefde van ons leven en wanneer die zou langskomen.
Zij vertrok met haar liefde naar het andere eind van de wereld. Eerst voor 4 jaar, maar daar kwamen telkens jaartjes bij. Net als kindjes. Drie kleine Aussies: twee jongens en een meisje.

En omdat ik haar best wel mis, doe ik af en toe wat liefde cadeau in de vorm van met-liefde-gemaakte kleertjes.

De voorbije vakantie waren ze op bezoek in België, dus kroop ik achter mijn naaimachine.
Vandaag deel 1: cadeautjes voor de jongens.
Vakkundig geshowd door mijn twee zonen. De maten van de jongste komen overeen, die van de oudste duidelijk niet.

Ik maakte nog eens twee exemplaren van de kaptrui uit ‘Stof voor durf-het-zelvers’. Ze zijn zo tof om te maken.

Tricot: Znok

Patroon: Stof voor durf-het-zelvers

KCWC: Wollige Klaas

Klaas ging nog steeds naar school met zijn zomerjas. Ik maakte mezelf wijs dat de mouwen kantje-boordje waren, maar eigenlijk waren ze gewoon te kort. En dat dunne jasje werd ook te koud ‘s morgens.
Onder het motto ‘Wat moet hij anders aan als het écht koud wordt?’ wou ik ‘m nog geen winterjas aandoen. Dus bleef er maar één optie over: een jas maken voor het tussenseizoen.

Een paar weken geleden kocht ik een mooie lap wol over van deze dame, toen al met een jas in mijn achterhoofd. En het patroon lonkte ook al langer: model S uit New York style Kids clothes.

Ik knipte maat 5/6 jaar voor mijn bijna 4-jarige. En ik knipte er nog royaal naadwaarde bij en verlengde het jasje met 5 cm omdat ik merkte dat het toch wat nipt ging zijn. Verder voerde ik het jasje met wattine en langharige fleece. Aan de mouwen voegde ik boordstof toe zodat er geen koude wind binnen kan.

Test geslaagd

Toen Boomie de recykleer-14daagse aankondigde, was ik meteen enthousiast. Dat was de juiste schop onder mijn kont.
Ik ben geen recykleernaaister in hart en nieren zoals Tine, maar als ik in de kringwinkel iets bruikbaars tegenkom, neem ik het mee. Dus groef in in de stapel en haalde er deze vormloze, saaie trui uit.

Marineblauw met wit gestreept in stevige tricot met een fijn ribbeltje. Ideaal voor het proefstuk dat ik in gedachten had.
Twee weken geleden kocht ik een prachtige trui van Dis une Couleur. Zo’n kraagje wou ik ook wel eens proberen. Maar liefst niet meteen in mijn mooie poesjestricot.
Toen ik gisteren deze pin zag passeren bij Elsie Marley, kwam het idee van de ellebooglappen er nog bij. En wou ik niet al lang eens ergens een snorretje flocken?
Laten we dat allemaal samen gooien en kijken wat het geeft…

Ik ben helemaal weg van mijn proefstuk. Lang leve de recykleer-14daagse!

Doe-je-best-beertje

Klaas was al na twee maanden Brombeertje af. Helaas groeien zo’n kleine beertjes nog snel. Maar hij wou wel graag een nieuwe troetelberentrui. Het heeft een tijdje geduurd voor ik tijd en nickyvelours had. Het aanbod aan kleuren nickyvelours heeft de keuze van het beertje bepaald. Het werd een minder bekend exemplaar: Doe-je-best-beertje. De kleur en de tekening kon op ons beider goedkeuring rekenen. De naam stemde vooral mij hoopvol.

Ongeveer een maand geleden werd er in een facebookgroep een oproep gelanceerd om kinderkleding te verkopen in een veiling. De opbrengst ging naar Alissa, een klein meisje dat vecht tegen een hersentumor. Ik kreeg kippenvel toen ik haar verhaal las. En omdat ik al had gemerkt hoe populair de troetelberentruien zijn, plaatste ik er één in de veiling. Eén die nog gemaakt moest worden: de winnaar mocht de maat en de beer kiezen. Het werd nog een Brombeertje. Thijs is model van dienst. Sofie, veel plezier ermee!

En zo waren er hier tijdelijk drie verschillende beertjes in huis.

Ik kreeg al verschillende vragen om troetelberen op bestelling te maken. Daar heb ik echter de tijd noch de goesting voor. Maar om jullie toch een beetje te plezieren, volgt er later deze week een handleiding zodat je zelf aan de slag kan. Of aan de bomma, mama, schoonmama, … haar mouw kan trekken.

Jasje op de groei

Toen ik al surfend de patronen van “C’est Dimanche” tegenkwam, maakte mijn hart een sprongetje. Zoveel moois! En vooral: zoveel moois voor jongens! Schoon jongensgerief blijft nog steeds moeilijker te vinden dan meisjesspul. Gelukkig zet zij met haar webwinkel weer een stapje in de goede richting.

“C’est Dimanche” bleek alleen bij de ontwerpers te verkrijgen. Dus haalde ik mijn beste Frans boven en bestelde meteen vier patronen: Glasgow, Palermo, de wondermooie Paris voor paspelpoes Nele en het jassenpatroon Sydney. Op dat laatste patroon werd ik verliefd na tal van mooie versies te zien en te pinnen op Pinterest.

Het sprak dus voor zich dat ik dat patroon bovenhaalde toen de jas van Klaas nogal kort van mouw begon te worden. Het werd mijn laatste naailesproject voor dit jaar.

Het patroon op zich is helemaal niet moeilijk. Maar ik wilde graag wat extra’tjes: gespen aan de mouwen, een afneembare kap en paspelzakken. Het is een erg breed model, dus werd het patroon aan beide kanten 4 cm versmald. Dat bleek nog niet voldoende.

Ik ben heel ruimdenkend in wat er allemaal kan voor jongens, maar met dit brede jasje leek Klaas toch wel echt een meisje. Tijdens een avondje Paspelpoezen, reikte Joke de oplossing aan. Ik maakte onderaan de voering terug los en stikte de platte plooi op de rug helemaal dicht. Voering terug eraan en resultaat: het jasje heel wat smaller.

Ik vind het perfect zo, ben er helemaal weg van. Alleen: als ik iets ‘op de groei’ wil maken, heb ik neiging om te overdrijven. Ook deze keer dus. Ik hoop op een warme zomer en een groeischeut tegen september.

De mooie Kokkastof komt van Vermiljoenshop. Daar kreeg ik perfect advies voor de kleur van de voering. Uit die stof maakte ik ook de paspel. En om het plaatje compleet te maken vond ik in exact dezelfde kleur knopen bij Julija’s. De bijpassende pleister komt van de plaatselijke apotheek.

Zo content dat ik ben!

Bussen

Hoera een hemdje met bussen!

Ik ben het hemdjes maken nog niet beu, hopelijk u het hemdjes kijken ook niet?

Patroon: Apple, Ottobre. Stof: Autoroad, Vermiljoenshop.

Apple

Met de eerste zon, kwamen de eerste lentekriebels en met die kriebels kwam de goesting om nieuwe hemdjes te maken. ‘t Eerste in de rij is niet voor mijn eigen zonen. Maar ik vond Klaas bereid om het hemdje van Stan te showen (mits lichte chantage weliswaar).

Patroon en stof zijn oude bekenden in blogland. Het Apple-patroon komt uit Ottobre 3/2010 en werd al door vele jongetjes getest, ook door die van mij. De papa en mama van Stan kozen uit mijn voorraad twee stofjes van Free Spirit, uit de reeks Zoo Menagerie. De schouderpas is aan binnen- en buitenkant Blossom Green, de rest van het hemdje Animal Stripe Green.

Hopelijk is Stan content met zijn dierentuin. Op naar hemdjes voor Thijs en Klaas!