Toen ik de doilyslinger voor ‘t eerst zag verschijnen, was ik nog niet helemaal overtuigd. Maar toen Griet blogde over het huwelijk van haar zus, viel ik er als een blok voor…
Elk volgende bezoek aan de kringwinkel werden er doily’s gehamsterd. Tot er ineens een grote hoop op mij lag te wachten. Nog een passend Libertylintje… en klaar! Zeven meter vlaggetjes…
Een snel projectje met veel voldoening.
Thijs vroeg me wel waarom ik bh’s ophing in de keuken…
Of hij ook eens mocht naaien?
Natuurlijk! Wat dan wel?
Een eigen knuffel.
Thijs tekende zelf de vorm op patroonpapier en knipte die uit. Daarna koos hij de stoffen. Die mocht ik verknippen want die schaar was wat te zwaar.
Vervolgens zetten we ons aan ‘t naaien. Ik bediende de pedaal en hij schoof de stof onder de voet door. Dat ging verbazend vlot.
Nadat ik het gezichtje flockte en naaide, vulde Thijs de knuffel op.
En zo werd ‘Tim’ geboren.
Vooraan een simpel katoentje, achteraan lekker zacht door de teddystof.
Onafscheidelijk…
Ik ben niet zo’n fan van bandwerk, maar deze t-shirts gingen zo vlot dat ze maar bleven komen.
Acht stuks! ‘t Is dat het nodig was.
Nu de zon nog…
Als patroon gebruikte ik het monster car-shirt uit Ottobre 3/2011. Ik nam 2 maten groter dan wat de jongens normaal dragen. Het model valt niet alleen smal, maar ook klein.
Om de zoom af te werken, gebruikte ik geen tweelingnaald. In het verleden bleek dat zo’n naad snel brak bij het rekken. Joke speelde mij een tip door van haar naailesjuf. Neem gewoon een recht stiksel met een grote steek en naai twee rijen naast elkaar. Voor de zekerheid gebruikte ik een flauwe zigzagsteek en deze zoom heeft de eerste trek- en rektest vlekkeloos doorstaan.
Alle tricot kwam uit de voorraad in mijn kast en ik zou echt niet meer kunnen zeggen wat ik waar kocht. Er zit één specialleke tussen: het groene t-shirt met de eendjes. Dat werd gemaakt van een t-shirt van Smafolk dat ik vele maten te groot kocht in de solden.
Zomer, wij zijn er klaar voor!
Net voor Pasen werd mijn drang naar zomer te groot. Bij gebrek aan zomerse temperaturen maakte ik alvast een vrolijk rokje.
Toen deze stof bij Vermiljoenshop verscheen, kon ik er niet aan weerstaan. Ze is fantastisch mooi.
Maar nu ik haar uit de kast haalde, twijfelde ik toch of een rokje voor mezelf wel kon. Was dit niet te kinderachtig?
Ik ben blij dat ik er voor gegaan ben, want ik ben grote fan van mijn nieuwe rok.
In de nieuwe collectie bandjes van Veritas vond ik een kantje in de perfecte kleur. Ook de gele paspel vond ik bij hen.
De mooie foto’s werden genomen op Lungo-weekend door Mamasha. Nog eens dankjewel daarvoor! Zou ‘k haar kunnen inhuren?
Patroon: Burda 8176
Stof: Cosmo, Vermiljoenshop
Kantje en paspel: Veritas
19 april was mijn zus jarig. Het weekend daarvoor trok ik op Maakdag Lungoweekend. Het verjaardagscadeau zou dus daar gemaakt worden.
Het werd een heerlijk weekend waar we op alle vlakken verwend werden: leuk gezelschap, fantastisch lekker eten en heel veel tijd om te naaien. Ik zou zo terug willen.
De foto’s van de tas zijn van de hand van Mamasha, organisator van al dat leuks. Nog eens een dikke merci daarvoor!
Patroon: Zo geknipt, recept 27 (kleine versie, met rits)
Stof: Ellen Luckett Baker voor Kokka, Bambiblauw
Voering: katoen Glacier Robert Kaufman, Bambiblauw
Toen de eerste foto’s van ‘Homemade mini couture’ verschenen, wist ik: “Die wil ik!”.
Mijn mede-paspelpoezen knoopten dat goed in hun oren. En toen we vlak na mijn verjaardag bijeen kwamen, kreeg ik van hen dit mooie boek cadeau. Ge kunt het maar treffen met uw naaimaatjes!
De goesting om meteen te beginnen, deed me naar een gemakkelijk project grijpen. Het werd het Gingerbread-hemdje. Een eenvoudig model zonder schouderpas of kraag met staander. Een ideaal hemdje als afwisseling met mijn favoriete Apple.
Het hemd is slank van snit en door de versteviging staat de kraag ook mooi. Het oogt wat minder gekleed dan het Applemodel. Ik denk dat ik het gemakkelijker uit de kast ga halen.
De stof is van Monaluna en vond ik lang geleden bij Vermiljoenshop. Op foto leek de stof intenser van kleur dan ze werkelijk is. Daardoor bleef ze lang in de kast liggen. Maar voor dit hemdje vind ik de vosjes perfect.
En Klaas gelukkig ook!
Begin februari trok ik met enkele fantastische vriendinnen een weekendje naar Gent. Daar stapte ik ook even Artevelde binnen, niet eens voor mezelf. Maar vanuit de bak met coupons riep deze mooie streepjesstof. Stevige joggingstof. Ik zag er meteen een Yorik in met een streepje fluo.
En zo geschiedde…
De trui werd wat versmald. Tussen de raglannaden werd een bandje gele tricot genaaid. Dezelfde tricot gebruikte ik voor de voering van de kap: een verknipte XL-t-shirt van een winkel waarvan ik de naam alweer vergeten ben.
Aan de hals en in de boord onderaan klopte ik nestelogen en naaide er een stukje fluogele veter tussen. Gewoon voor de sier, niks functioneel.
Maar ik ben er grote fan van!
Er kwam wat gevloek aan te pas, maar het werd exact de trui die ik voor ogen had.
Patroon: Yorik, Farbenmix
Stof: Artevelde
Nestelogen en veter: Veritas
In maart worden de verjaardagen in mijn vrienden- en kennissenkring aan mekaar geregen. Doe daar nog twee babyborrels bij en dan krijg je vele kleine naaisels op een rijtje. Ze haalden niet allemaal de foto (miss Deadline, weet u nog…)
Voor de kouwelijke vriend: een kruikhoes volgens recept 28 uit ‘Zo geknipt‘. Stof: Melody Miller.
Voor de vriendin die van sjaaltjes houdt: een infinity scarf . Stof: Nani Iro.
En iets om elke dag te gebruiken: een pennenzak volgens de handleidingen van Oon en Spiegelstiksels.
Stof: geen idee meer…
Voor twee allerschattigste baby’s: een pamperzakje à la Eloleo.
Stof: Cosmo en, ik denk, de allermooiste stof die ik ken.
Kostumering. Zo heet dat wanneer je gevraagd wordt om iemand te kleden.
In mijn geval ging het om twee schattige vijfjarigen: Stan en Lasse.
De papa van Stan is een ex-collega van mijn lief en fan van mijn zelfmaak. Met zijn bedrijf maakt hij een spot voor een bekende schoenketen. Stan en Lasse spelen de hoofdrol en doen dat in de seventies. Of ik hen van een retro-hemdje en dito broek kon voorzien?
Uiteraard! De stofjes werden gekozen en ik haalde mijn Apple-patroon en Jacob boven.
De foto’s werden genomen op de set.
Fotografe van dienst: Liesbet Peremans. (Foto 1: Wouter Kersbergen)
Voor u naarstig reclame gaat kijken: het spotje is voor intern gebruik. Dus niet voor uw ogen, tenzij u voor de keten werkt…
Wij zijn de hoodies hier nog niet beu. Ik maak ze graag en de jongens dragen ze graag.
Deze keer een echte knuffeltrui in prachtige spons van Metsola. Gekocht bij Koekepeertje. Ik was er meteen weg van en Klaas ook. Ik gebruikte opnieuw het patroon uit ‘stof voor durf-het-zelvers’.
